Матои румӣ як матои бофташуда, бофташуда, мошини даврашакли дутарафа аст. Онро инчунин Понте-де-рома меноманд. Матои румӣ як даври чортарафа аст, сатҳи матоъ матои дутарафа ва ҳамвор нест, каме каме на он қадар муқаррарӣ. Матоъ ҳам дар самтҳои амудӣ ва ҳам уфуқӣ чандирии хуб дорад. Матои румӣ як матои хеле ғафс ва чандир бо қисми болоии хеле бофташуда аст. Он ҳангоми бофтани дукарата табиатан сабук аст ва чандирии хуб ва чандирии кам дорад. Матоъ ҳам дар самти амудӣ ва ҳам уфуқӣ чандирии хуб ва ҷабби баланди намӣ дорад. Либосҳое, ки аз матои румӣ сохта шудаанд, ҳангоми пӯшидан боҳашамат ба назар мерасанд. Барои он истифода мешавад, ки либосҳои наздик хеле нафасгир, нарм ва бароҳат бошанд.