Dankzij publieke financiering krijgen we meer mogelijkheden om u te blijven voorzien van hoogwaardige content. Steun ons alstublieft!
Dankzij publieke financiering krijgen we meer mogelijkheden om u te blijven voorzien van hoogwaardige content. Steun ons alstublieft!
Doordat consumenten steeds meer kleding kopen, floreert de fast fashion-industrie. Deze industrie maakt gebruik van goedkope, uitbuitende arbeid en processen die schadelijk zijn voor het milieu om modekleding massaal te produceren.
Bij de productie van kleding en textiel komen grote hoeveelheden broeikasgassen in de atmosfeer terecht, raken waterbronnen uitgeput en worden kankerverwekkende chemicaliën, kleurstoffen, zouten en zware metalen in het water geloosd.
Volgens het UNEP is de mode-industrie verantwoordelijk voor 20% van al het afvalwater en 10% van de wereldwijde CO2-uitstoot, meer dan alle internationale vluchten en scheepvaart samen. Elke stap in het productieproces van kleding brengt een enorme milieubelasting met zich mee.
CNN legde uit dat processen zoals bleken, verzachten of het waterdicht of kreukvrij maken van kleding verschillende chemische behandelingen en ingrepen op de stof vereisen.
Maar volgens gegevens van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties is het verven van textiel de grootste boosdoener in de mode-industrie en de op één na grootste bron van watervervuiling ter wereld.
Het verven van kleding om heldere kleuren en afwerkingen te verkrijgen, wat gebruikelijk is in de fast fashion-industrie, vereist veel water en chemicaliën, die uiteindelijk in nabijgelegen rivieren en meren worden geloosd.
De Wereldbank heeft 72 giftige chemicaliën geïdentificeerd die uiteindelijk in het water terechtkomen als gevolg van het verven van textiel. De behandeling van afvalwater wordt zelden gereguleerd of gecontroleerd, wat betekent dat modebedrijven en fabriekseigenaren onverantwoordelijk handelen. Watervervuiling heeft het lokale milieu in kledingproducerende landen zoals Bangladesh ernstig beschadigd.
Bangladesh is de op één na grootste kledingexporteur ter wereld, met kleding die wordt verkocht aan duizenden winkels in de Verenigde Staten en Europa. Maar de waterwegen van het land worden al jarenlang vervuild door kledingfabrieken, textielfabrieken en ververijen.
Een recent artikel van CNN onthulde de impact van watervervuiling op de lokale bevolking die in de buurt van het grootste kledingproductiegebied van Bangladesh woont. Bewoners zeiden dat het water momenteel "pikzwart" is en dat er "geen vis" in zit.
"De kinderen zullen hier ziek worden," vertelde een man aan CNN, en legde uit dat zijn twee kinderen en kleinzoon niet bij hem konden wonen "vanwege het water."
Water dat chemicaliën bevat, kan planten en dieren in of nabij waterwegen doden en de biodiversiteit van de ecosystemen in deze gebieden aantasten. Kleurstoffen hebben ook een aanzienlijke impact op de menselijke gezondheid en worden in verband gebracht met kanker, maag-darmproblemen en huidirritatie. Wanneer rioolwater wordt gebruikt voor de irrigatie van gewassen en groenten en fruit besmet raken, komen schadelijke chemicaliën in de voedselketen terecht.
"Mensen hebben geen handschoenen of sandalen, ze lopen op blote voeten, ze dragen geen mondkapjes en ze gebruiken gevaarlijke chemicaliën of kleurstoffen in drukke gebieden. Het zijn net zweetfabrieken," vertelde Ridwanul Haque, directeur van Agroho, een ngo uit Dhaka, aan CNN.
Onder druk van consumenten en belangenorganisaties zoals Agroho hebben overheden en merken geprobeerd waterwegen te zuiveren en de behandeling van verfwater te reguleren. China heeft de afgelopen jaren milieubeschermingsmaatregelen ingevoerd om de vervuiling door textielverf tegen te gaan. Hoewel de waterkwaliteit in sommige gebieden aanzienlijk is verbeterd, blijft watervervuiling een groot probleem in het hele land.
Ongeveer 60% van de kleding bevat polyester, een synthetische stof gemaakt van fossiele brandstoffen. Volgens rapporten van Greenpeace is de CO2-uitstoot van polyester in kleding bijna drie keer zo hoog als die van katoen.
Bij herhaaldelijk wassen laten synthetische kledingstukken microvezels (microplastics) los, die uiteindelijk waterwegen vervuilen en nooit biologisch afbreekbaar zijn. Een rapport uit 2017 van de Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN) schatte dat 35% van alle microplastics in de oceaan afkomstig is van synthetische vezels zoals polyester. Microvezels worden gemakkelijk opgenomen door zeedieren, komen in de menselijke voeding en het menselijk lichaam terecht en kunnen schadelijke bacteriën bevatten.
Vooral fast fashion heeft de afvalproblematiek verergerd door constant nieuwe trends te introduceren in kleding van lage kwaliteit die snel scheurt. Consumenten gooien de kleding al na een paar jaar weg, waarna deze in verbrandingsovens of op stortplaatsen belandt. Volgens de Ellen MacArthur Foundation wordt er elke seconde een vuilniswagen vol kleding verbrand of naar een stortplaats gebracht.
Bijna 85% van de textielproducten belandt op stortplaatsen, en het kan tot wel 200 jaar duren voordat het materiaal is afgebroken. Dit is niet alleen een enorme verspilling van grondstoffen, maar leidt ook tot meer vervuiling doordat kleding wordt verbrand of broeikasgassen vrijkomen op stortplaatsen.
De beweging richting biologisch afbreekbare mode promoot milieuvriendelijke kleurstoffen en alternatieve stoffen die binnen honderden jaren kunnen worden afgebroken.
In 2019 lanceerden de Verenigde Naties de Sustainable Fashion Alliance om internationale inspanningen te coördineren ter beperking van de milieu-impact van de mode-industrie.
"Er zijn veel goede manieren om aan nieuwe kleding te komen zonder nieuwe kleding te kopen", vertelde Carry Somers, de oprichter en wereldwijd operationeel directeur van Fashion Revolution, aan WBUR. "We kunnen kleding inhuren. We kunnen huren. We kunnen kleding ruilen. Of we kunnen investeren in kleding gemaakt door ambachtslieden, waar tijd en vakmanschap voor nodig zijn."
De algehele transformatie van de fast fashion-industrie kan helpen een einde te maken aan sweatshops en uitbuitende arbeidsomstandigheden, de gezondheid en het milieu van gemeenschappen die kleding produceren te verbeteren en de wereldwijde strijd tegen klimaatverandering te verlichten.
Lees meer over de milieu-impact van de mode-industrie en enkele manieren om deze te verminderen:
Teken deze petitie en eis dat de Verenigde Staten een wet aannemen die het voor alle kledingontwerpers, -fabrikanten en -winkels verbiedt om overtollige, onverkochte goederen te verbranden!
Voor meer dagelijkse content over dieren, aarde, leven, veganistisch eten, gezondheid en recepten, abonneer je op de nieuwsbrief van Green Planet! Dankzij publieke financiering kunnen we je bovendien blijven voorzien van hoogwaardige content. Overweeg ons te steunen met een donatie!
Toekomstgerichte boekhoudoplossingen voor de mode-industrie. De mode-industrie is een zeer gevoelige sector, omdat ze afhankelijk is van de publieke perceptie. Al uw activiteiten en handelingen, inclusief financieel beheer, zijn onderhevig aan microcensuur. Kleine problemen met financieel beheer of boekhouding kunnen een winstgevend wereldwijd merk ondermijnen. Daarom biedt Rayvat Accounting professionele en op maat gemaakte boekhoudoplossingen voor de mode-industrie. Neem nu contact met ons op voor gepersonaliseerde en betaalbare boekhoudservices voor ondernemers in de mode-industrie.
Geplaatst op: 22 juni 2021